18 czerwca późnym popołudniem odbyła się w naszej szkole doniosła uroczystość pożegnania uczniów klas trzecich gimnazjum. Uczestniczyli
w niej, oprócz uczniów i ich rodziców, dyrekcja szkoły, grono pedagogiczne oraz przedstawiciele klas młodszych.
Ten dzień stał się doskonałą okazją do podsumowania osiągnięć uczniów i wyróżnienia najlepszych.
Zgodnie z tradycją Dyrektor Szkoły mgr Dorota Tracz wręczyła nagrody

uczniom, którzy osiągnęli sukcesy w wojewódzkich konkursach przedmiotowych, otrzymali  najwyższe wyniki w nauce oraz aktywnie dziali na rzecz szkoły godnie reprezentując ją
w lokalnym środowisku.
W tym roku szkolnym największe sukcesy odnieśli:

Aleksandra Nieprzecka (kl. 3 A) - laureatka Wojewódzkiego Konkursu Historycznego oraz finalistka Wojewódzkiego Konkursu Polonistycznego

Aleksandra Stanowska (kl. 3 D) - laureatka Wojewódzkiego Konkursu Języka Niemieckiego

Jakub Podolak (kl. 3 D) - finalista Wojewódzkiego Konkursu Historycznego oraz finalista Wojewódzkiego Konkursu Biologicznego

Agnieszka Trudzik (kl. 3 D) – finalistka Wojewódzkiego Konkursu Języka Niemieckiego

Anna Kogut (kl. 3 A) - finalistka Wojewódzkiego Konkursu Polonistycznego

Nagroda specjalna Rady Rodziców za najwyższą średnią ocen końcoworocznych przypadła Aleksandrze Nieprzeckiej. Nagrodę wręczyła przewodnicząca Rady Rodziców
p. Agnieszka Molisak – Klara.

Podziękowania i Listy gratulacyjne otrzymali także rodzice wyróżnionych uczniów. 
W imieniu rodziców głos zabrała p. Elżbieta Tkacz.

Na pożegnanie absolwenci usłyszeli piosenki i teksty poetyckie, a od młodszych kolegów
z klas drugich otrzymali pamiątkowe maskotki.

Dedykacja dla tegorocznych absolwentów:

Jeśli wyruszasz w podróż do Itaki,
pragnij tego, by długie było wędrowanie,
pełne przygód, pełne doświadczeń.
Lajstrygonów, Cyklopów, gniewnego Posejdona
nie obawiaj się. Nic takiego
na twojej drodze nie stanie, jeśli myślą
trwasz na wyżynach, jeśli tylko wyborne
uczucia dotykają twego ducha i ciała.
Ani Lajstrygonów, ani Cyklopów,
ani okrutnego Posejdona nie spotkasz,
jeżeli ich nie niesiesz w swojej duszy,
jeśli własna twa dusza nie wznieci ich przed tobą.
Pragnij tego, by wędrowanie było długie:
żebyś miał wiele takich poranków lata,
kiedy, z uciechą, z  rozradowaniem,
będziesz podpływał do portów, nigdy przedtem nie widzianych;
(…….)
Przez cały ten czas pamiętaj o Itace.
Przybycie do niej – twoim przeznaczeniem.
Ale bynajmniej nie spiesz się w podróży.
Lepiej, by trwała ona wiele lat,
abyś stary już był, gdy dobijesz do tej wyspy,
bogaty we wszystko, co zyskałeś po drodze,
nie oczekując wcale, by ci dała bogactwo Itaka.
Itaka dała ci tę piękną podróż.
Bez Itaki nie wyruszyłbyś w drogę.
Niczego więcej już ci dać nie może.
A jeśli ją znajdujesz ubogą, Itaka cię nie oszukała.
Gdy się stałeś tak mądry, po tylu doświadczeniach,
już zrozumiałeś, co znaczą Itaki.
                                             / Konstandinos Kawafis/