






| "KLESZCZ MAŁY CZY DUŻY NIC DOBREGO NIE WRÓŻY" | ||
Nasza szkoła uczestniczy w realizacji programu edukacyjnego na temat zapobiegania chorobom przenoszonym przez kleszcze na człowieka pod nazwą „Kleszcz mały czy duży nic dobrego nie wróży”. Program powstał z uwagi na sytuację epidemiologiczną w zakresie występowania chorób przenoszonych przez kleszcze: boreliozy
i kleszczowego zapalenia mózgu i opon mózgowych.
Województwo podkarpackie to teren występowania tych chorób. |
||
|
W programie edukacyjnym uczestniczą uczniowie klas pierwszych gimnazjum.
Kleszcze to stawonogi zaliczane do pajęczaków. Żyją przede wszystkim w wilgotnych lasach liściastych i mieszanych o gęstym poszyciu, nad brzegami stawów, jezior i rzek, w wysokiej trawie łąk, w parkowych zaroślach, na strychach i poddaszach. W Polsce występuje 25 gatunków kleszczy, z czego 20 gatunków należy do tzw. wektorów, czyli przenośników chorób. Najczęściej jest to kleszcz pospolity, inaczej zaroślowy. Obszarami o podwyższonym ryzyku zachorowalności na kleszczowe zapalenie mózgu są rejony Warmii i Mazur, Podlasia. Mazowsza, Dolnego Śląska oraz Opola. Szczególne nasilenie zachorowalności obserwuje się wiosną i latem. Związane to jest rozwojem kleszczy. Nie każdy kleszcz jest zarażony wirusem, dlatego nie każde jego ugryzienie jest równoznaczne z zachorowaniem. Aby doszło do zakażenia kleszcza, musi on wyssać krew lub płyn tkankowy zwierzęcia w okresie wiremii. Człowiek staje się przypadkowym obiektem zakażenia – wirus przedostaje się do jego organizmu wraz ze śliną zakażonego pasożyta. Warto podkreślić , że wirus nie przenosi się z człowieka na człowieka , przebycie zakażenia wirusem KZM daje odporność na całe życie. Zapobieganie: |
||
